راهکار توقف جنگ در لبنان 

در مواجهه با این وضعیت، جمهوری اسلامی ایران دو راهبرد پیش‌رو دارد: نخست، تحمل این نقض عهدها که پیامد آن سنجش میزان تاب‌آوری ایران از سوی دشمن و افزایش تدریجی دامنه حملات و تخلفات خواهد بود؛ دوم، عدم تحمل و اتخاذ رویکرد قاطع. به نظر می‌رسد گزینه دوم، تنها مسیر صحیح در مقطع کنونی است. اگر بنده در جایگاه رئیس شورای عالی امنیت ملی بودم، براساس تکالیف حاکمیتی، دستور انسداد مجدد تنگه هرمز را صادر می‌کردم و بازگشایی آن را به یک هفته پس از توقف کامل و قطعی حملات اسرائیل مشروط می‌ساختم تا از برقراری آرامش پایدار و عدم تکرار حملات اطمینان حاصل شود.

این رویکرد، روشی صحیح و مبتنی بر نیاز مبرم طرف مقابل به باز بودن این ‌راه حیاتی است. ترامپ صراحتا اعتراف کرد که ذخایر نفتی آمریکا تنها برای چهار هفته کفایت می‌کرد و آزادسازی این ذخایر استراتژیک، تنها ابزار کنترل قیمت نفت بود؛ در غیر این صورت قیمت نفت بسیار فراتر می‌رفت. برآورد کارشناسان خود آنها نشان می‌دهد که با پایان یافتن این ذخایر نفتی، قیمت نفت به مرز ۲۰۰ دلار خواهد رسید؛ شرایطی که تحمل آن برای آمریکا غیرممکن است. ترامپ همچنین تأکید کرد که اگر توانایی کنترل قیمت‌ها را نداشتند، هرج‌ومرج جدی در آمریکا شکل می‌گرفت؛ چرا که افکارعمومی آن کشور عادت به تحمل چنین فشارهایی ندارند. از این‌رو اکنون که طرف مقابل دست به نقض فاحش توافق زده است، این تنگه نباید باز بماند و باید مجددا بسته شود.

علاوه بر مواضع و اشارات مقام معظم رهبری درخصوص جبهه مقاومت، مسأله تعهد رئیس‌جمهور در پاسداشت حقوق ملت ایران نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. مردم ایران در این مسیر ۳۵۰۰ شهید تقدیم کرده‌اند؛ رهبران، سران نظامی و دانشمندان برجسته سیاسی کشور به شهادت رسیده‌اند. این مردم حق دارند که امنیت داشته باشند و مورد هجوم قرار نگیرند. همچنین ملت ایران طبق قوانین بین‌المللی حق دارند که عوارض ترانزیتی دریافت کنند. مواضع برخی مسئولان مبنی بر عدم امکان دریافت این عوارض اشتباه است؛ چرا که طبق حقوق بین‌الملل می‌توان این عوارض را اخذ کرد و این مبالغ، حق قانونی، مال و بخشی از زندگی مردم ایران است.

مسئولان دقیقا برای صیانت از همین حقوق ملت منصوب شده‌اند. هرچند انسداد تنگه هرمز چالش‌ها و سختی‌هایی به همراه دارد و مستلزم شناسایی و بهره‌گیری از راه‌های جایگزین است اما شأن مسئولیت، مدیریت همین شرایط دشوار است. وظیفه یک مقام مسئول صرفا این نیست که در شرایطی که همه‌چیز آماده و بی‌دغدغه است، نفت فروخته شود و عواید آن را خرج کند؛ بلکه هنر مدیریت و مسئولیت‌پذیری در حل بحران‌ها و گشودن گره‌ها در روزهای سخت تجلی می‌یابد.